نگاهم به نگاهش افتاد . توی آسایشگاه بودم . اصلا انتظار نداشتم به دیدنم بیاید . مگر مادری هم داشتند که بخواهند به فکرش باشند. اما نوع نگاهش فرق کرده بودم . خودش را در آغوشم انداخت و با بغض و گریه گفت مادر منو ببخش منو ببخش.
با تعجب نگاهش کردم . نمی دانستم بعد از ۳ سال دربه دری من ، چطور پشیمان شده من هم نگاهش کردم و بوسیدمش و به جای اینکه بگویم بخشیدمت . به او رو كردم و گفتم : تو باید منو ببخشی مادر .
با تعجب نگاهم کرد و گفتک چرا تو ؟
من هم گفتم بخاطر تربیتی که سالها فکر می کردم درست بوده اما غلط از آب درآمده دخترم.


خانم دكتر "آلينوش طريان" ۸۳ ساله اولين استاد زن دانشكده علوم (فيزيك) دانشگاه تهران، تا سال ۱۳۸۵ در يك خانه سالمندان در تهران سپري ميكرد. 
